Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20

Recensie

Een voor allen, allen voor een

De tijd van macholeiderschap is voorbij. Dat is de boodschap die Simon Sinek uitdraagt in zijn boek ‘Een voor allen, allen voor een’. De titel ‘Een voor allen, allen voor een’ verwijst naar het motto van de Drie Musketiers. Het geeft de samenhorigheid weer die de schrijver zo belangrijk vindt voor succesvolle organisaties. Toch vind ik de oorspronkelijke titel: ‘Leaders eat last’ beter passen bij de boodschap van dit boek.

Marianne Eussen | 8 september 2014 | 2-3 minuten leestijd

Dit boek leest als een roman. Het biedt geen stappenplannen of modellen, maar geeft u achtergrondinformatie over elementaire behoeften van mensen. Daarmee kunt u uw eigen leiderschap beter laten aansluiten bij uw mensen.

Om te illustreren hoe belangrijk het is dat leiders gefocust zijn op hun mensen, gebruikt Simon Sinek in zijn boek ‘Een voor allen, allen voor een’ vaak het Amerikaanse Marinierskorps als voorbeeld. Maar ook aansprekende voorbeelden uit de geschiedenis, zoals de Griekse oudheid, de Franse revolutie of de Tweede Wereldoorlog gebruikt hij om zijn argumenten duidelijk te maken.

Het boek inspireert om met andere ogen te kijken naar uw eigen managementstijl. De rode draad in het boek is het realiseren van een teamgeest gericht op samenwerken. De stijl van leidinggeven die daarbij past is gericht op het welzijn van de medewerker en vraagt van u, als leidinggevende, een andere rol. Het voorwoord, geschreven door luitenant-generaal Flynn, maakt in zijn eerste zin meteen helder waar leiderschap over gaat.

‘Ik heb nog nooit gehoord over een bedrijf dat uit de crisis werd gemanaged. Elk bedrijf dat een crisis heeft overleefd, is uit die crisis geleid.’

In het Amerikaanse leger eten de officieren als laatste. Flynn zegt daarover: ‘Een leider die voor zijn mensen zorgt en gefocust blijft op het welzijn van de organisatie, kan nooit falen.’

Vanaf het eerste hoofdstuk ben ik geboeid door de beeldende manier van vertellen, maar ook omdat je te weten komt hoe je als leidinggevende het verschil kan maken.

In het eerste deel van het boek ligt de nadruk op empathie en vertrouwen hebben in je medewerkers. Het deed me zelfs sterk denken aan Semco Stijl van Ricardo Semler , die laat zien hoe hij in zijn bedrijf medewerkers verantwoordelijkheid heeft gegeven.

Sinek stelt dat het vermogen van een team om samen te werken bepaalt of ze uitzonderlijke prestaties kunnen leveren. De mate van samenwerking en wederzijdse afhankelijkheid gaat veel verder dan de competentie die nu vaak van medewerkers gevraagd wordt. Hoe kun je als leidinggevende een sfeer creëren waarin die teamgeest ontstaat?

Verderop introduceert Sinek de Cirkel van Veiligheid en dat vind ik een aangename aanvulling op de Cirkel van Invloed uit Coveys De zeven eigenschappen van effectief leiderschap. Bij Covey draait het vooral om het individu en waar u zelf invloed op heeft.

De praktijk is vaak weerbarstiger, de teamdynamiek maakt leidinggeven vaak complex. Daarom is het zo mooi dat Sinek ook aandacht besteedt aan de valkuilen van leiderschap. Hij weet die heel toegankelijk te maken. Het zijn niet eens nieuwe inzichten die de revue passeren, maar de manier waarop hij de lezer aanspreekt, maakt dat je nadenkt over je eigen gedrag.

Naar mijn mening past het boek uitstekend in de trend van meer eigen verantwoordelijkheid op de werkvloer en het kleiner maken van de managementlaag. Het zet huidige leidinggevenden aan tot reflectie over hun rol. Als het aan Sinek ligt, maakt de machobaas, die boven zijn medewerkers staat, plaats voor een inspirerend leider, die medewerkers in de schijnwerpers zet.

Deel dit artikel

Wat vond u van dit artikel?

0
0

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden